zen

znowu popłynęłam w podsumowaniu rozmyślań - za dużo wolnego czasu wczoraj.

Tymczasem dzisiaj pracowałam w trybie home office i super mi było. Zero hałasów, nikt mnie o nic nie naskakiwał, nikt nie wykrzykiwał o cudzych problemach i dramatach. Absolutny zen. 

Wczoraj jednak popołudnie wykorzystałam prawilnie, bo napisałam list do mojej snailmailowej koleżanki z jueseju. Snailmail - czyli piszemy do siebie od ponad dekady tradycyjne, papierowe listy, które idą do siebie jak ślimaki, w powolnym tempie. Bardzo długą przerwę miałyśmy w korespondencji, jednak siadłam, napisałam list, a dzisiaj udało się go wysłać. 

Po pracy wykorzystałam ciepłą i bezdeszczową pogodę i wyszłam trochę pograbić liście. Tym razem uzbierałam jeden wór tego tałatajstwa. I tak myślałam sobie o tym, jak to w przeszłych sezonach kompletnie tego nie chciało mi się robić, a przecież w tym roku idzie szybko. Myślałam też, że w ostatnich latach gmina się rozwinęła, bo od kilku lat odbierane są odpady bio, a przecież kiedyś miałam stały problem ze skoszoną trawą i opadłymi liściami. 

Do codziennej bieżni dodałam mini trening siłowy (pożyczyłam sobie ciężarki od syna) i pięciominutową malasanę.

P.S. Nie wiem, jak będzie z no buy challenge, bo zamówiłam spodnie na Zalando. Nie wiem, czy już mam liczyć to jako kolejny zakup, bo towar przyjdzie dopiero w następnym tygodniu, a ja mam miesiąc czasu na zapłatę. Jeszcze muszę poczekać na dostawę, przymierzyć i dopiero się zastanowić.